Κατηγορία: Uncategorized

ΚΑΘΕ ΣΥΜΒΑΝ ΚΑΙ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Τι να πει και τι να νοιώσει κάποιος βλέποντας τις εικόνες των πυρκαγιών τις τελευταίες μέρες ή πέρσι από το Μάτι ή πρόπερσι από τις πλημμύρες στην Αττική ή…. 

Που σταματάει όλο αυτό; Που ξεκινάει η κρατική αυθάδεια και ο λαϊκισμός και που η επιχειρηματολογία για την κλιματική αλλαγή; Τι έρχεται; 

Το μοναδικό και μη αποφευκταίο είναι το μέγεθος αυτών που μας κυβερνούν. Κατώτεροι των περιστάσεων, ως συνήθως, με μοναδικό στόχο την διατήρηση της αρτιότητας της εικόνας τους. 

Όλες οι μελέτες πρόληψης έχουν μείνει στα συρτάρια και εξακολουθούμε να «ποντάρουμε» στην καταστολή. Άλλωστε το τέρας της γραφειοκρατίας καθιστά ευκολότερη την καταστολή με 17 εμπλεκόμενους φορείς αντί για 45 που εμπλέκει η πρόληψη. Τα αυξανόμενα κονδύλια στη καταστολή τα τελευταία χρόνια δεν οδήγησαν σε αντίστοιχη μείωση καμένων εδαφών αφού μέχρι το 2007 έχουν παραδοθεί στις φλόγες περισσότερα από 2.700.000 στρέμματα με συνεχώς αυξανόμενο κίνδυνο εκδήλωσης και εξάπλωσης πυρκαγιών στις παρυφές των αστικών περιοχών (2007 G. Goldammer et al).

Η ποσότητα της καύσιμης ύλης αυξάνεται με ολέθρια αποτελέσματα αφού δεν υφίσταται ένα εθνικό σχέδιο διαχείρισης αντιπυρικών ζωνών σε περιοχές υψηλού φυσικού κάλους με διευρυμένες ζώνες προστασίας και οδούς έκτακτης ανάγκης.

Όσο αυτά συμβαίνουν το καλοκαίρι. Ο χειμώνας θα καταστήσει τους πυρόπληκτους, πλημμυροπαθείς αφού ανοχύρωτες πια οι ρεματιές από δέντρα θα επιτρέψουν τη βίαιη έξοδο του νερού προς τη θάλασσα δίνοντας χαριστική βολή σε οτιδήποτε ένας άνθρωπος δημιούργησε με κόπο. Είναι ντροπή να λέμε ότι το δάσος θα ξαναγίνει. Δεν πρόκειται να ξαναγίνει τουλάχιστον όσο εμείς και τα παιδιά μας βρισκόμαστε πάνω στη γη και θα ζούμε κάθε χρόνο την αγωνία και τον όλεθρο πλημμυρών που κάθε χρόνο θα δημιουργούν άστεγους, ανθρώπους ζωντανούς-νεκρούς σε μια ενδιάμεση ζωή, σε μια ενδιάμεση κοινωνία, σε μια περίπου πολιτική.

Δράσεις τώρα για την πρόληψη, 

  • εκπόνηση επιχειρησιακών σχεδίων ανα δήμο με καταγραφή των επικίνδυνων περιοχών
  • αλλαγή μοντέλου πυρόσβεσης προσαρμοσμένο σε δασικό και όχι οικιστικό χαρακτήρα
  • συνεργασία περιφέρειας Κρήτης με πανεπιστημιακά ιδρύματα που θα εξασφαλίζει σύγχρονες μελέτες προσαρμοσμένες στις ανάγκες της Κρήτης

Θα σταθούμε πάντα με πνεύμα συνεργασίας δίπλα σε κάθε απόφαση που θα θωρακίζει το δήμο και την περιοχή μας από τέτοιου είδους τραγωδίες όπως είχε γίνει με τις πυρκαγιές του 1990 στη περιοχή του Κουτσουρά/Μακρύ Γιαλού που μέχρι σήμερα, τριάντα σχεδόν χρόνια μετά, δεν έχει καμία σχέση το περιβάλλον με το δάσος που τότε υπήρχε.

Καλή δύναμη στους ανθρώπους που επλήγησαν και εύχομαι η θυσία τους να είναι η τελευταία στο βωμό της (εγ)κλιματικής «εκστρατείας».

Ν. Κουρουπάκης

Δημ. Σύμβουλος

Συνάντηση εργασίας με μέλη του τοπικού συμβούλιου Παλαικάστρου.

Την Τρίτη 13 Ιουλίου το απόγευμα, στο κοινοτικό κατάστημα Παλαικάστρου,  πραγματοποιήθηκε συνάντηση εργασίας  μεταξύ μελών της δημοτικής παράταξης και μελών του τοπικού συμβουλίου Παλαικάστρου στο πλαίσιο υλοποίησης της απόφασης της παράταξης για επαφές με φορείς του Δήμου μας. 

Στη συνάντηση συμμετείχαν από την πλευρά της δημοτικής παράταξης ο επικεφαλής Νίκος Κουρουπάκης και οι δημοτικοί σύμβουλοι Λιλιμπάκης Μανώλης και Τσιφετάκης Μανώλης. Από το τοπικό συμβούλιο συμμετείχαν ο πρόεδρος Χατζηδάκης Νίκος, ο Καπελάκης Μιχάλης, η Ξυπολιτάκη Μαρία και η  Ξεκαλάκη-Χατζηνάκη Μαρίνα.

Ο πρόεδρος ενημέρωσε για τις δράσεις που έχουν υλοποιηθεί και διατυπώθηκαν από όλα τα μέλη του τοπικού συμβουλίου οι στόχοι για το επόμενο διάστημα και πιο συγκεκριμένα για την πορεία υλοποίησης του φράγματος των Χοχλακιών, τη προσπάθεια δημιουργίας ΤΟΕΒ και του περιφερειακού του Παλαικάστρου.

Ο επικεφαλής Νίκος Κουρουπάκης δήλωσε ότι έχουν γίνει αρκετές δράσεις στη περιοχή όμως είναι εμφανής η έλλειψη αναπτυξιακών υποδομών που θα δώσουν μεγαλύτερη  ώθηση στην πλεον αναπτυσσόμενη περιοχή του Δήμου μας, όπως σχέδια πόλης και οδικά δίκτυα.  

Τα μέλη της δημοτικής παράταξης δήλωσαν τη στήριξη τους στις διεκδικήσεις που θα τεθούν στο Δημοτικό Συμβούλιο και εξέφρασαν την ικανοποιηση τους για την ύπαρξη εποικοδομητικού διαλόγου. 

Τέλος, στη διάρκεια της συζήτησης τονίστηκε από όλους ότι πρέπει να είμαστε σε συνεχή εγρήγορση σε σχέση με το Νοσοκομείο Σητείας δεδομένου ότι έχει ξεκινήσει ο δημόσιος διάλογος για τα δήθεν “πολλά”  νοσοκομεία του νομού Λασιθίου.                                                                      

Γραφείο τύπου

Δελτίο Τύπου Δημοτικής παράταξης

Αγαπητοί συμπολίτες,

 

«Η ευτυχία δεν είναι παρά καλή υγεία και ασθενής μνήμη (Albert Schweizer, Γάλλος φιλόσοφος και γιατρός)”

Πριν από δύο χρόνια όταν ξεκινούσε ο κατήφορος της πανδημίας ουδείς μπορούσε να προβλέψει το τέρμα. Εκτιμήσεις μόνο, βαριά λόγια και ευχολόγια ηταν στην καθημερινή ατζέντα. 

Όλο το διάστημα ο συνδυασμός μας βρισκόταν σε διαρκή κινητικότητα σχετικά με την πληροφόρησή των πολιτών, αλλά φευ τα περιθώρια παρεμβάσεων μας μικρά, γίναμε θεατές στο καθημερινό θεατρικό μπουλούκι της διαχείρισης της πανδημίας. Η πολιτική προστασία ουδέποτε προστάτεψε πολίτες διότι πάντα ερχόταν «δεύτερη» στις εξελίξεις ακολουθώντας ασθμαίνοντας τα γεγονότα.

Οι ευθύνες θα αποδοθούν όταν έρθει η ώρα. Δεν είναι τώρα. Τώρα αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι ακριβώς αυτό που κάναμε τόσο καιρό. Να προστατεύουμε τον εαυτό μας και προστατεύοντας τον εαυτό μας προστατεύουμε και τους άλλους. Αυτή τη στιγμή έχουμε διαθέσιμα εμβόλια τα οποία διαχρονικά άλλαξαν τον ρου της ιστορίας, γυρίζοντας τις μαύρες σελίδες των πανδημιών εξαφανίζοντας αρρώστιες που αποδεκάτισαν εκατομμύρια πληθυσμού.

Έτσι και αυτή τη στιγμή καλώ όλους όσους αμφιβάλλουν, να έχουν εμπιστοσύνη στην επιστήμη του 2021 και να πάνε να εμβολιαστούν. Τα υπόλοιπα είναι δική μας δουλειά γιατί διαθέτουμε ισχυρή μνήμη…

Για τον Συνδυασμό

Ο επικεφαλής: Νίκος Κουρουπάκης

Δημοτικός Σύμβουλος

Δελτίο Τύπου Ιουλίου 2021

Συνεδρίασε εχθές Δευτέρα 05 Ιουλίου 2021 η Δημοτική ομάδα της παράταξης προκειμένου να αξιολογήσει την μέχρι τώρα πορεία της δημοτικής περιόδου. Κοινή διαπίστωση όλων ήταν η αρνητική πορεία του Δημάρχου και της δημοτικής αρχής στα μεγάλα θέματα του τόπου και η μη προώθηση ειλημμένων αποφάσεων του ΔΣ ( Νοσοκομείο, Αεροδρόμιο, Οδικούς άξονες, λιμάνι, σχέδια πόλης, αθλητικές υποδομές κτλ).

Η προχειρότητα, η απλή και πολλές φορές μεροληπτική διαχείριση της καθημερινότητας (αγροτική οδοποιία)  και η προώθηση έργων βιτρίνας τα τελευταία χρόνια που συνεχίζει και στην τρέχουσα δημοτική περίοδο, δεν μας βρίσκουν σύμφωνους.

Γι’ αυτό ανταποκρινόμενοι και στις πιέσεις των πολιτών για πιο ενεργή δράση τώρα με τη χαλάρωση των μέτρων, αποφασίσαμε να επικοινωνήσουμε με τις τοπικές κοινότητες, τους φορείς και τους πολίτες του Δήμου ώστε να συμβάλλουμε στη διαμόρφωση ενός διεκδικητικού κινήματος  για την προώθηση των μεγάλων θεμάτων του τόπου με ΠΡΩΤΟ την ΑΠΟΤΡΟΠΗ της υποβάθμισης του Νοσοκομείου Σητείας σε κέντρο υγείας, κίνδυνος που διαφαίνεται μετά τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη.

Η Γεωγραφική θέση του Δήμου Σητείας και η αδυναμία της κυβέρνησης να κατασκευάσει το ΒΟΑΚ μέχρι τη Σητεία αλλά και η έλλειψη οδικών δικτύων συνηγορούν στην ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ του Γ.Ν.- Κ.Υ. Σητείας ως αυτόνομο νοσοκομείο σύμφωνα με τον ΕΟΥ που εγκρίθηκε το 2006 από κυβέρνηση Ν.Δ. και τότε.

       Η Δημοτική Ομάδα

Κουρουπάκης Νίκος

Βιολιδάκη   Μαρία

Καναβάκης Γιάννης

Λιλιμπάκης Μανώλης

Μπελιμπασάκης Μανώλης

Παντελάκης Παυλος

Τσιφετάκης Μανώλης

ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ 

Δύο πράγµατα στη ζωή µας είναι ξεκαθαρισµένα από τη µέρα που εντασσόµαστε στον παραγωγικό ιστό: ότι θα δουλεύουµε το λιγότερο 8 ώρες και ότι θα δουλεύουµε για πολλά χρόνια. 

Το Δεύτερο είναι απολύτως κατανοητό διότι έκτος του ότι είναι ένα πολυπαραγοντικό ζήτηµα, συνδέεται και µε τη γήρανση του πληθυσµού και το γνωστό δηµογραφικό πρόβληµα. Όσο δεν γεννιούνται νέα χέρια τα παλιά πρέπει να κάνουν τη δουλειά. 

Το πρώτο όµως θέµα έχει κυριολεκτικά καταλάβει κάθε εγκεφαλικό µας κύτταρο και έχει εγκατασταθεί µε απίστευτη ενσωµάτωση που σχεδόν έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό στο σώµα µας το διάστηµα των 8 ωρών εργασίας ακόµα και χωρίς να συµβουλευτούµε το ρολόι.  

Τι συµβαίνει όµως στην πραγµατικότητα; Πόσο αποδοτικό είναι το ωράριο των 8 ωρών και γιατί δεν µπορεί να αλλάξει; 

Αν γυρίσουµε πίσω και δούµε τον τρόπο που ορίστηκε το 8ωρο είναι ένας τρόπος αυθαίρετος δίκαια χωρισµένος στην έτσι και αλλιώς συµβατική αποδοχή του 24ώρου. 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ξεκούραση, 8 ώρες ύπνο. Η ανάλυση σε εβδοµαδιαία βάση επέβαλε µια αντίληψη ότι τελικά οι 40 ώρες εργασίας ίσως να είναι πολλές ανάλογα φυσικά και την εργασία αν είναι σωµατική ή πνευµατική και εκεί ήταν που χάθηκε τελείως το πράγµα. Νοµοθεσίες επι νοµοθεσιών εργατικά δίκαια, υπερωρίες, υπερεργασίες, καταγγελίες, επικίνδυνα και ανθυγιεινά επαγγέλµατα κλπ κλπ. 

Πρόχειρα µπορώ να ανακαλέσω τουλάχιστον 50 νοµοθετικά διατάγµατα που σχετίζονται µε τα εργατικά δικαιώµατα τα ωράρια κλπ. Η γνώση, πόσο δε µάλλον η κατανόηση έχει περάσει σε επίπεδο υπόβαθρου νοµικών γνώσεων και ερµηνειών που ένας κοινός καθηµερινός άνθρωπος δεν µπορεί να έχει. Τα σωµατεία ανέλαβαν να κάνουν ακριβώς αυτό, να ενηµερώνουν τους εργαζόµενους για τις τρέχουσες συνθήκες και να εισηγούνται µέσω δικτύου τους αλλαγές, βελτιώσεις κλπ. Αντικειµενική η παρέµβαση των σωµατείων; Σίγουρα όχι. Ουσιαστική; Ίσως µε µερικούς αστερίσκους. 

Πώς όµως είναι δυνατόν ξαφνικά ενώ ο νέος νόµος Χατζηδάκη παρακάµπτει τα σωµατεία και προτρέπει τον κάθε εργαζόµενο να πράττει χωριστά και

αυτόβουλα, να ορίζει ωράρια και υπερωρίες στη βάση 8ωρου ή και 10ωρου, κάποια νεαρά Κυρία πρωθυπουργός της Φινλανδίας να προτείνει την υιοθέτηση 4ώρου εργασίας ως αποδοτικότερος τρόπος και τα µοντέλα των λογής εργατολόγων στην Ελλάδα να παίρνουν φωτιά;  

Η απάντηση είναι πολύ απλή και κρύβεται στο βαθµό αποδοτικότητας τη στιγµή της εργασίας. Δουλεύουµε 8 ώρες. Πόσες όµως από αυτές εργαζόµαστε; Πόσο χρόνο ξοδεύουµε σε ποιοτική και συν επαγωγικά παραγωγική εργασία; Ακόµα και οι χειρωνακτικές δουλειές σε επίπεδο παραγωγής έργου πόσο παραγωγικές γίνονται; Αυξάνουν ή µειώνονται µε την ώρα; Τα παραπάνω ερωτήµατα είναι κοινωνιολογικά διότι δεν µπορεί ένας άνθρωπος ο οποίος τα τελευταία 15  χρόνια βιώνει οικονοµική και υγειονοµική κρίση που τον έχει οδηγήσει πολλές φορές σε συσσίτια, να συγκεντρωθεί στο µυαλό του να είναι παραγωγικός και συγκεντρωµένος στην εργασία του. Ούτε το αβέβαιο µέλλον ενός νέου επιστήµονα για το αν θα φύγει στο εξωτερικό ή αν θα µείνει στη χώρα του τον βοηθάει να είναι απασχοληµένος µόνο µε την εργασία του και να αµείβεται σύµφωνα µε τις δυνατότητές του.  

Αν κοιτάξουµε έρευνες οι Φινλανδοί είναι οι πιο ευτυχισµένοι άνθρωποι του κόσµου! Γιατί; Αφού δεν έχουν θάλασσα ήλιο και διάφορα άλλα που ισχυριζόµαστε εµείς οι δυστυχείς νότιοι. 

Οι Φινλανδοί ευηµερούν, γνωρίζουν ότι θα έχουν δουλειά για πάντα, τα παιδιά τους θα έχουν άριστη εκπαίδευση, το σύστηµα υγείας τους παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες, το επιστηµονικό τους προσωπικό είναι στις νέες τεχνολογίες από τους ποιο αναπτυγµένους τοµείς στον κόσµο. Οι 4 ώρες λοιπόν εργασίας µοιάζουν υπερ αρκετές. Στην Ελλάδα της διαρκούς κρίσης τα πράγµατα είναι αλλιώς.  

Οι αλλαγές που απαιτούνται δεν είναι αλλαγές στο ωράριο και στη διευθέτηση της εργασίας, αλλά στα κίνητρα και τα κίνητρα είναι οικονοµικά αλλά κυρίως κοινωνικά. Τα κίνητρα έχουν να κάνουν µε την εξασφάλιση της εργασίας, της ποιότητας ζωής, της υγείας και των συνθηκών της εκπαίδευσης. 

Νίκος Κουρουπάκης 

Δηµ. Σύµβουλος

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΔΕΙΑ ΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Πριν από τριάντα χρόνια, ο αείμνηστος φιλόσοφος Κορνήλιος Καστοριάδης είχε δώσει συνέντευξη Τύπου στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Αιχμηρός ο λόγος του, ως συνήθως, καυτηρίασε την παθολογία της ελληνικής πολιτικής: «Η Ελλάδα», είπε, «δεν είναι µια πολιτική κοινωνία, αλλά ένα είδος τεράστιας οικογένειας, που μέσα της επικρατούν υστερικές κραυγές του τύπου: “Τι µου έκανες, εγώ που σου είχα δώσει τόσα” κ.λπ. […] Δεν υπάρχει πολιτική στην Ελλάδα, υπάρχει προσωπολογία,  κουτσομπολιό […]».

Αμφιβάλλω αν θα έλεγε κάτι διαφορετικό σήμερα – αυτό είναι το διαρκές δράμα µας.  Στον τόπο που γεννήθηκε η πολιτική και η σκέψη, ζούμε, εδώ και δεκαετίες, τον εξευτελισμό της πολιτικής και την αποσάθρωση της σκέψης. Η οξεία οικονομική κρίση από το 2010 και μετά οδήγησε στον περαιτέρω εκφυλισμό του ήδη χαμηλής ποιότητας πολιτικού διαλόγου. Δεν είναι μόνον η είσοδος της νεοναζιστικής αλητείας στο Κοινοβούλιο, αλλά και η αχαλίνωτη άνοδος της φαιδρότητας, της ασυναρτησίας και του καιροσκοπισμού στις τάξεις των πολιτικών εκπροσώπων µας. Δεν είναι πρωτόγνωρα φαινόμενα, όπως λένε μερικοί από άγνοια, προχειρότητα ή ιδιοτέλεια.

Είναι όμως πιο έντονα και, οπωσδήποτε, αναντίστοιχα µε το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε.

Χωρίς λογικό ειρμό

Η φαιδρότητα συμβαδίζει µε την ασυναρτησία – την έλλειψη λογικού ειρμού στη σκέψη και την απουσία συνοχής στις πράξεις ενός ανθρώπου. Άλλα λένε, άλλα εννοούν, άλλα κάνουν.

Ο σοβαρός μεριμνά, συνήθως, για τη λογική του συγκρότηση· ο φαιδρός, είτε από έλλειψη αυτεπίγνωσης, είτε από αυταρέσκεια, αδιαφορεί.

Η ελληνική πολιτική απέκτησε κβαντικές ιδιότητες: η πολιτική θέση ενός βουλευτή είναι απροσδιόριστη· συγκεκριμενοποιείται µόνο όταν τίθεται υπό παρατήρηση! Ο κοινοβουλευτικός εκφυλισμός ολοκληρώνεται µε τον καιροσκοπισμό – κάνω ό,τι µε συμφέρει, ανάλογα µε τις ευκαιρίες που µου παρουσιάζονται.

Τα παραδείγματα μετεγγραφών είναι τόσο πολλά που είναι δύσκολο να τα θυμηθείς όλα η λίστα είναι εξαντλητική.

Τι κοινό έχουν οι περισσότεροι; Προδίδοντας το άγραφο συμβόλαιο εμπιστοσύνης µε τους ψηφοφόρους τους, εγκαταλείπουν το συνδυασμό ή το κόμμα µε το οποίο

εκλέχθηκαν, το οποίο συνήθως είναι μικρό, µε περιορισμένες δυνατότητες εκλογικής επιτυχίας, για να ενταχθούν σε ένα μεγάλο, που τους παρέχει περισσότερες πιθανότητες πολιτικής σταδιοδρομίας. Οι καιροσκόποι ευδοκιμούν όσο υπάρχει πολιτική αγορά που τους παρέχει ευκαιρίες.

Συγκάλυψη

Βεβαίως, η απαξία που συνοδεύει τον καιροσκοπισμό πρέπει να συγκαλυφθεί, γι’ αυτό οι καιροσκόποι επενδύουν τις επιλογές τους µε διακηρύξεις πίστης σε ιδεώδη – «το καλό της πατρίδας», «μεταρρυθμίσεις» κ.λπ. Χωρίς την ιδεολογική συγκάλυψη, ο καιροσκόπος ξεγυμνώνεται: για να µη γίνουν ορατά τα κίνητρά του, επιδίδεται σε γλωσσικές κατασκευές που τα μεταμφιέζουν. Υπάρχουν και οι κενολόγοι, που δεν νιώθουν καν την ανάγκη εξηγήσουν την αποστασία τους.

Φαιδρότητα, ασυναρτησία και καιροσκοπισμός συνήθως πάνε πακέτο. Η ιλαρότητα που σκορπά ο φαιδρός πολιτικός παράγεται από τη διάσταση της πραγματικής από την αναμενόμενη συμπεριφορά (κλασικό στοιχείο στις κωμωδίες) ή από την ασυναρτησία του. Στην κλασική βρετανική κωμωδία «Μάλιστα κ. Υπουργέ», ο υπουργός Χάκερ µας κάνει να γελάμε, εν μέρει γιατί, επιδιώκοντας το πολιτικό συμφέρον του, φάσκει και αντιφάσκει, χωρίς, συχνά, να το αντιλαμβάνεται!

Η ασυναρτησία είναι προϋπόθεση του πολιτικού καιροσκοπισμού. Στο μέτρο που ο καιροσκόπος ενδιαφέρεται κυρίως για το συμφέρον του, δεν δεσμεύεται από τις απαιτήσεις του ορθού λόγου – δεν νοιάζεται να προσδώσει αφηγηματική συνοχή στη συμπεριφορά του. Σε µια ώριμη δημοκρατία, εξοστρακίζεται. Σε µια ανώριμη επιβραβεύεται.

Η πολιτική, γράφει ο Καστοριάδης, είναι ο διαυγής (ανα)στοχασμός πάνω στους θεσμούς της κοινωνίας και τις επιλογές που καλούμαστε συλλογικά να κάνουμε.  Απαιτείται λογική σκέψη, αμοιβαία κατανόηση, δημόσια λογοδοσία, και έγνοια για  το κοινό καλό. Η πολιτική µας ζωή δεν χαρακτηρίζεται από αυτά.

Νίκος Κουρουπάκης

Δηµ. Σύμβουλος

Ημέρα της Γης 2021

«το περιβάλλον δεν το κληρονομούμε από τους προγόνους μας, το δανειζόμαστε από τα παιδιά μας».

Η 22α Απριλίου κάθε χρόνο έχει καθιερωθεί ως η μέρα της Γης για να μας θυμίζει ότι εκτός από το ανθρώπινο είδος ο πλανήτης μας έχει τη δική του πορεία και εξέλιξη η οποία όμως επηρεάζεται σφόδρα από την ανθρώπινη δραστηριότητα.

Τα νούμερα είναι αμείλικτα και περιττό να αναφερθούμε σε εντυπωσιακές στατιστικές και προβλέψεις. Σήμερα, τώρα τι κάνουμε; Είναι μια ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί από τον καθένα χωριστά, από την καθημερινότητά του και τις δυνατότητες που έχει. Είναι πολιτικά ορθό και πολλές φορές ευκαιριακά αποδοτικό το να συζητάμε για μεγάλες αποφάσεις αποφεύγοντας την ουσία του πράγματος η οποία είναι ότι στη βάση του προβλήματος βρισκόμαστε ο καθένας μας ατομικά. Δεν συζητάμε για ατομική ευθύνη αλλά ατομική, περιβαλλοντική, συνείδηση και υπευθυνότητα. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι οι μικρές καθημερινές μας συνήθειες οφείλουν να αλλάξουν, πρέπει να καταλάβουμε ότι η σπατάλη των πόρων στο δικό μας μικρό υποσύνολο ασκεί πίεση στο οικοσύστημα διπλάσια του μεγέθους της.

Δεν πρόκειται να μπω στη διαδικασία να παραθέσω κούφιες διαπιστώσεις, πολυδιατυπωμένες για το θεαθήναι και μόνο, καινές ουσίας. Το μόνο που έχω είναι να προσπαθήσω για τον κάθε πολίτη ξεχωριστά και ως σύνολο να τον οδηγήσω να αντιληφθεί το μέγεθος της προσωπικής του παρέμβασης. Σε μια εποχή που η «ατομική ευθύνη» γίνεται καραμέλα στα στόματα πολιτικών θα πάω και εγώ λίγο παρακάτω τη σκέψη σχετικά με την ευθύνη των διοικούντων να εμπνεύσουν την υπευθυνότητα. Αυτό είναι το χρέος της αυτοδιοίκησης, να σταθεί δίπλα στον πολίτη με τον οποίο μοιράζονται την ίδια πόλη, τους ίδιους χώρους, τις ίδιες δράσεις και φυσικά τα ίδια οφέλη. Πρέπει να προσπαθήσω να οδηγήσω τους συνδημότες μου σε πρότυπα συμπεριφοράς τα οποία θα βελτιώσουν αύριο τη καθημερινότητα μας αλλά και οραματικά ο κοινός σχεδιασμός μας θα δώσει την ευκαιρία να βάλουμε το δικό μας λιθάρι στη διάσωση του περιβάλλοντος. Όσο μας επιτρέπει η θέση μας, όσο μας αφήνει το υποσύνολό μας, έστω και ελάχιστο έχει αξία.

Σαν δημοτικός συνδυασμός, αναγνωρίζοντας το μέγεθος της καταστροφής που έρχεται είμαστε ανοιχτοί σε κάθε διάλογο με κάθε απλό ή εξειδικευμένο πολίτη ώστε να μας βοηθήσει να χαράξουμε την επόμενη μέρα στην οικολογική και κυρίως στην ορθολογική  διαχείριση των πόρων. Από οποιοδήποτε μετερίζι και αν βρεθούμε, από οποιαδήποτε θέση μας τοποθετήσουν οι συνδημότες μας.

Η μέρα της Γης ας γίνει μήνας και ο μήνας χρόνος.

 

Για την Παράταξη Σητεία «επιστροφή στο μέλλον»

Νίκος Κουρουπάκης

Δημοτικός σύμβουλος-επικεφαλής

Η ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΎΣΗΜΑ ΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ

Η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να αποτελέσει το κύτταρο της δημοκρατίας που τη βασανίζουμε και το κίνητρο για τοπική ανάπτυξη πράγμα που δεν υπάρχει.

Για να γίνει αυτό πρέπει να ενισχυθούν οι αρμοδιότητες της, αφού το κεντρικό κράτος έχει 23.142 αρμοδιότητες, ενώ η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει μόνο 543. Σ’ αυτούς τους δύο αριθμούς καθρεφτίζεται το δράμα της χώρας. Είμαστε η τελευταία χώρα στον κόσμο σε αρμοδιότητες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, παρά τα όσα λέει το Σύνταγμα και παρά τα όσα λένε όλοι όσοι κυβέρνησαν τις δεκαετίες που δεν δόθηκαν οι αρμοδιότητες.

Πρέπει στη χώρα, όπως έχει συμβεί σε όλη την Ευρώπη, να υπάρξει ένα ορθολογικό σύστημα “πεδίων πολιτικής”. Δηλαδή, αρμοδιότητες χωρίς αστερίσκους. Όχι “χάρτινες” αρμοδιότητες. Όχι αρμοδιότητες δηλαδή που δεν συνοδεύονται από ποσά. Να υπάρξει αυτοχρηματοδότηση, αυτοέλεγχος, αυτοδιοίκηση.

Αυτοχρηματοδότηση σημαίνει ότι πρέπει τολμηρά να αποφασιστεί και από την κεντρική διοίκηση, αλλά και από τους δήμους, ότι θα πρέπει να υπάρχει ένας εξορθολογισμένος φόρος είτε υπάρχων είτε εκσυγχρονισμός του ΤΑΠ, για παράδειγμα, επί των ακινήτων (θα μπορούσε να παραχωρηθεί ο ΕΝΦΙΑ), με τη συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο οποίος θα εισπράττεται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και θα μπορεί να καλύπτει έτσι τις δαπάνες της. Αυτοέλεγχος σημαίνει διάφανη λειτουργία της Αυτοδιοίκησης, αξιολόγηση αποτελεσμάτων, για να βγάζουμε και την απόδοση ευθυνών, αλλά και τα εύσημα. Αυτά θα οδηγήσουν σε μία καινούργια Αυτοδιοίκηση.

Χρειαζόμαστε να αναπτύξουμε όλες αυτές τις μορφές που και στην Ευρώπη οδηγούν σε περαιτέρω χρηματοδοτήσεις, ανοιχτή πόλη, έξυπνη πόλη, βιώσιμη πόλη, δημιουργική πόλη και κυρίως θα πρέπει να πειστεί η κεντρική διοίκηση και το πολιτικό σύστημα στην Αθήνα, ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος της ανάπτυξης.

Η τοπική αυτοδιοίκηση καρατομείται διαρκώς, χρεώνεται διεκπεραιωτικές παρεμβάσεις με αποτέλεσμα οι τοπικοί άρχοντες να εκλέγονται και να προτείνονται σύμφωνα με το πόσο είναι διατεθειμένοι να ευθυγραμμιστούν με τις κεντρικές οδηγίες. Τα εύσημα διαρκώς αποδίδονται σε περιπτώσεις που απλά «έκαναν τη δουλειά τους» χωρίς να υπολογίζεται το όραμα για την ανάπτυξη του τόπου. Η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να λαμβάνει εύσημα στο οραματικό έργο και όχι στην διεκπεραίωση της καθημερινότητας. Η αυτοδιοικητικοί οφείλουν να θέτουν εαυτούς στην υπηρεσία του πολίτη και να επαίρονται μόνο όταν διαπιστώσουν την οραματική ανάπτυξη του τόπου τους.

Η μικροπολιτική αυτή εκμετάλλευση της καθημερινότητας φέρει το αποτέλεσμα της κεντρικής υποβάθμισης.
Το μέλλον θέλει συγκρούσεις και κυρίως τόλμη από τη μεριά μας και οι πολίτες θα πρέπει να ενισχύουν τους τολμηρούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Νίκος Κουρουπάκης

Επικεφαλής Δημοτικής παράταξης

ΣΗΤΕΙΑ: Επιστροφή στο Μέλλον

ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ.

Μετράμε τις μέρες που θα επιστρέψουμε στην πραγματικότητα που αφήσαμε στην άκρη πριν ένα χρόνο. Μετράμε τις ώρες που µεσολαβούν μέχρι την επόμενη έστω και μικρή, αναστολή µέτρων. Πόσο όμως η ζωή θα είναι «κανονική»; Πόσο όλα αυτά που γνωρίζαμε θα αλλάξουν ή άλλαξαν και πίσω από το πρόσχημα της πανδημίας δεν το καταλάβαμε ή τουλάχιστον οι αλλαγές δεν έγιναν αισθητές ακόμα; Η καθημερινότητα µας περιορίζεται σε ειδήσεις γύρω από το σύνηθες θέμα, δημιουργώντας την αίσθηση ότι η χώρα βρίσκεται σε παύση. Πλάνη η οποία, είτε καλλιεργήθηκε, είτε επιδιώχθηκε.

Πριν από μερικές ημέρες «άλλαξαν χέρια» οι μεγαλύτεροι επιχειρηματικοί όμιλοι στην Ελλάδα. ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και ο όμιλος ΕΛΛΑΚΤΩΡ. Η Ολλανδική εταιρεία που εδώ και μερικά χρόνια έχει αποφασίσει να ταράξει τα νερά του µεγαλοκατασκευαστικού κλάδου, τα κατάφερε «πηδώντας» από τον ένα όμιλο στον άλλο και ανταλλάσσοντας μετοχές σε ένα βράδυ ή περισσότερα, αξιολογώντας τι προσφέρει κάθε φορά σε καλή τιμή η ψωροκώσταινα. «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε» θα πούνε κάποιοι, δικαίως, αφού δεν µας πέφτει λόγος σε ιδιωτικές επιχειρηματικές ανακατατάξεις. Όταν όμως αυτοί οι δύο όμιλοι είναι συνυφασμένοι µε τα μεγαλύτερα δημόσια έργα στη χώρα θεωρώ ότι πρέπει να µας απασχολήσει. Όχι µε συνοµοσιολογική ματιά αλλά προσπαθώντας να αντιληφθούμε την «επόμενη» µέρα της πανδημίας και να βγάλουμε συμπεράσματα τι µας περιμένει, ή πρέπει να προετοιμαστεί για να αξιοποιηθεί το δυναμικό των νέων μεγάλων ομίλων.

Η πώληση του πακέτου της ΤΕΡΝΑ στον όμιλο Λάτση και η φημολογούμενη είσοδος στο σχήμα της Motor Oil του ομίλου Βαρδινογιάννη δημιουργεί πρακτικά µια υπερ εταιρεία που διαχειρίζεται αεροδρόμια, ΑΠΕ και κρατάει μεγάλο µέρος του ΑΕΠ της χώρας στα χέρια της.

Καταλαβαίνουμε όλοι τι σημαίνει και για τα επόμενα έργα που πρόκειται να κατασκευαστούν και εδώ φυσικά αρχίζει να πλανάται το άρωμα Κρήτης µε ένα αεροδρόμιο υπό κατασκευή και ένα ΒΟΑΚ να «ετοιμάζεται».

Οι δήμοι από την άλλη όλο αυτό το διάστημα προσπαθούν µε νευρικές κινήσεις, πρόχειρες, να λάβουν θέση στη γραµµή εκκίνησης της «ανάκαμψης» μέσα σε κλίμα συνολικής µη πληροφόρησης. Η διαχείριση της καθημερινότητας έχει γίνει αποκλειστικής απασχόλησης έργο (ή κυβερνητική επιδίωξη) και χάνουμε µε αυτό τον τρόπο την εικόνα του μεγέθους της επικείμενης ανακατάταξης.

 Στο Δήμο Σητείας ασχολούμαστε τα τελευταία χρόνια κατά αποκλειστικότητα µε εκκρεμότητες. Το έργο όμως δεν είναι αντιμετώπιση αυτών, αλλά το όραμα το οποίο όμως απουσιάζει. Οι εταιρείες αποτελούν, ιδιαίτερα στο μέγεθος των παραπάνω, φορείς εγγύησης ποιοτικών κατασκευών των έργων αλλά και υλοποίησης σχεδιασμών. Όταν όμως απουσιάζει το όραμα, το σχέδιο για την επόμενη µέρα, τα πράγματα θα είναι δύσκολα.

Η επόμενη µέρα ορίζει κανόνες σύμφωνα µε το αγγλοσαξονικό νόμο της αγοράς, first come first serve ( ελεύθ. µτφ: «όποιος πρόλαβε τον Κύριον είδε»). Η Σητεία είναι ουραγός, έχει τεράστιο αναπτυξιακό έλλειμα και το χειρότερο έχει τεράστιο κενό στο όραμα των εντεταλμένων να οραματιστούν. Η επιλογή της αποστασιοποίησης δεν πρέπει να είναι επιλογή των αιρετών ιδιαίτερα των αυτοδιοικητικών καθώς κάθε στιγμή πρέπει να παρακολουθούμε τις εξελίξεις και να παίρνουμε θέση ή να προσαρμόζουμε τις δράσεις µας. Το αύριο έχει έρθει και είναι ανταγωνιστικό και διεκδικητικό περισσότερο από ποτέ ή προσαρμοζόμαστε ή θα βλέπουμε «το τρένο» να περνάει και εμείς να σχολιάζουμε και να µένουµε στα μικρά και καθημερινά.

Νίκος Κουρουπάκης

Δημοτικός Σύμβουλος